Malków jest miejscowością znajdującą się we wschodniej części Gminy Żarnów. Leży przy asfaltowej drodze gminnej Żarnów – Paszkowice – Wierzchowisko – Malków – Grabków (woj. świętokrzyskie). Jest sołectwem granicznym, którego terytorium położone jest najbardziej na wschód w Naszej Gminie (ok. 220 m n.p.m.). Granice sołectwa od strony wschodniej są również granicami powiatu i województwa. Na terenie sołectwa znajdują się duże tereny inwestycyjne Gminy Żarnów, której władze czynią wszystko, by zainteresować nimi potencjalnych inwestorów.

Malków do Gminy Żarnów należy od 1973 roku. Od czasów zaborów do 1954 roku wieś należała do gminy Sworzyce z siedzibą w Grabkowie (początkowo w pow. opoczyńskim, a od 1927 roku w pow. koneckim, należącym do woj. kieleckiego i okresowo łódzkiego). Spośród miejscowości należących obecnie do Naszej Gminy, do gminy Sworzyce (oprócz Malkowa) należały również wsie Niemojowice, Paszkowice, Soczówki i Wierzchowisko. W latach 1954-1972 Malków, Soczówki i Wierzchowisko włączono do gromady Grabków (w pow. koneckim). W wyniku reformy administracyjnej 1973 roku i utworzeniem gmin w obecnym kształcie, wszystkie wspomniane miejscowości zostały ostatecznie i miejmy nadzieję, że już na trwałe, przyłączone do Gminy Żarnów. Malków należy do parafii św. Anny w Bedlnie (dekanat żarnowski). Wieś istniała już w późnym średniowieczu, a jego istnienie zostało odnotowane w „Liber beneficiorum” arcybiskupa gnieźnieńskiego i prymasa Jana Łaskiego.W wydanym w 1880 roku „Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” F. Sulimierskiego, B. Chlebowskiego i W. Walewskiego, miejscowość Malków określono jako wieś włościańską, położoną 15 wiorst od Opoczna (1 wiorsta = 1067 m), zasiedloną przez 122 włościan, zamieszkujących w 20 domach. Teren wsi obejmował wówczas 290 mórg (1 morga = 0,56 ha). W Malkowie pod koniec XIX wieku istniała szkoła początkowa 1-klasowa ogólna. Obecnie Malków liczy 132 mieszkańców.

Radnym Rady Gminy w Żarnowie od wielu lat jest Mirosław Gierczak, mieszkaniec Malkowa, który w przeszłości był również sołtysem i członkiem Zarządu Gminy Żarnów (w czasach, gdy wójtem był Wiktor Macierzyński). Sołtysem wsi jest obecnie Ireneusz Głodowski, a w skład rady sołeckiej wchodzą Mirosław Gierczak, Mieczysław Trojanowski i Zygmunt Błachowicz. We wsi bardzo prężnie działa Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych Miejscowości Malków, prowadzone przez Ewę Głodowską i Mariannę Trojanowską. Stowarzyszenie aktywnie współpracuje z władzami Naszej Gminy podczas organizacji uroczystości środowiskowych (np. Dni Żarnowa i uroczystości dożynkowe).

Inicjatywa wybudowania świetlicy w Malkowie została zgłoszona w 2011 roku, a pierwszy etap budowy obiektu w stanie surowym otwartym został przez gminę zrealizowany w 2012 roku. Przetarg na realizację zadania „Budowa świetlicy wiejskiej w miejscowości Malków” wygrało Konsorcjum firm „BUDMAR” Marcina Stawiarskiego z Kawęczyna (gmina Masłowice, powiat radomszczański) oraz Firma Remontowo – Budowlana „DAW-BUD”, której właścicielem jest Daniel Wywiał z Rudnika Wielkiego (gm. Kamienica Polska, pow. częstochowski, woj. śląskie). Do przetargu nieograniczonego stanęło kilka przedsiębiorstw, m.in. z Tomaszowa Mazowieckiego, Radomia, Twardej, Sulejowa, Opoczna i Kielc, jednak oferta wspomnianego konsorcjum okazała się najtańsza i najlepsza.

Cena wybranej oferty wyniosła 185 tys. zł. Firma podjęła się wykonania robót ziemnych, fundamentów, podłoża pod posadzki, ścian parteru, stropów, ścian poddasza i kominów, konstrukcji i pokrycia dachu blachodachówką oraz ścianek działowych. Zadanie zostało zrealizowane w okresie wrzesień – grudzień 2012 roku. Całkowity koszt inwestycji kosztował gminę ponad 212 tys. zł, z czego 185 tys. zapłacono wykonawcy, a pozostałą kwotę stanowił m.in. koszt zakupu działki, wykonania dokumentacji technicznej i prowadzenia nadzoru inwestorskiego. Wspomniane koszty zostały całkowicie pokryte z budżetu gminy, a na budowę zaciągnięto kredyt. W Malkowie powstaje funkcjonalny obiekt z poddaszem nieużytkowym o powierzchni zabudowy ogółem 228 m2 (w tym budynek – 145 m2), w skład którego wchodzić będą dwie pomieszczenia świetlicowe (75m2 i 25 m2), pomieszczenia magazynowe i gospodarcze (kuchnia), toaleta i wc dla niepełnosprawnych, korytarz, kotłownia oraz duży taras (o wymiarach 10 x 4,5 m) z odrębnym wejściem. Kubatura obiektu wynosi ok. 1190 m3. Szczególną uwagę zwraca duża sala o wymiarach 13,3 x 5,7 m, która będzie wizytówką obiektu. Dla budynku zaplanowano podjazd dla niepełnosprawnych. Nad obiektem i wejściem głównym do budynku zbudowano dachy dwuspadowe, a nad tarasem dach jednospadowy. Obiekt przypomina okazały dworek w stylu staropolskim z centralnie usytuowanym głównym wejściem. Wymiary budynku to 14,20 x 12,40 m (+ taras 4,5 x 10 m), a szerokość elewacji frontowej wynosi 18,70 m. Warto podkreślić, że Gmina Żarnów identyczny projekt realizuje w Niemojowicach.

Mieszkańcy Malkowa bardzo cieszą się z realizacji pierwszego etapu najważniejszego obiektu w tej wsi. Wierzą, że w 2013 roku oraz w latach następnych nastąpią kolejne etapy budowy świetlicy wiejskiej, na którą wszyscy mieszkańcy (a szczególnie członkowie lokalnego stowarzyszenia) z utęsknieniem czekają…

Niemojowice są miejscowością znajdującą się we wschodniej części Gminy Żarnów. Leżą przy asfaltowej drodze gminnej Żarnów – Niemojowice – Nadole – las Sikorszczyzna. Są sołectwem, którego terytorium zaliczane jest do największych w Naszej Gminie. Granice sołectwa od strony wschodniej są również granicami powiatu i województwa. Niemojowice stały się znane w regionie i kraju z powodu wybudowania tam nowoczesnego Domu Pomocy Społecznej, który został uroczyście otwarty pod koniec 2012 roku. W ostatnich latach, na terenie wsi prowadzonych było i jest kilka innych, również ważnych inwestycji gminnych.

Niemojowice (leżące nad rzeką Wąglanką) mają atrakcyjne położenie i są miejscem turystycznej ekspansji letników, którzy wznoszą tam swe letniskowe obiekty. Wieś położona jest na wysokości ok. 200 m n.p.m. i ma bardzo ciekawą historię, w ogóle nieznaną mieszkańcom regionu. W łacińskich dokumentach średniowiecznych wieś określono mianem Nyemoyevycze, a później w polskich źródłach – Niemojewice. Według etymologów słowo vice lub vicis może mieć tu podstawowe znaczenie. Na podstawie „Słownika wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych” Władysława Kopalińskiego, dawniej nazywano tak zmianę, los, miejsce, rolę lub zadanie. Żartobliwie można by stwierdzić, że kiedyś ktoś mógł zadać pytanie: czyje wice? Na to mogła być udzielona odpowiedź: nie moje. I tak być może powstała nazwa „Nie-moje-wice”. Jeszcze w latach powojennych wieś nazywano i w dokumentach urzędowych zapisywano „Niemojewice”, ale już współcześnie stosowana jest nazwa „Niemojowice” (w tym artykule stosujemy obydwie nazwy). Warto zaznaczyć, iż dawniej istniała również inna wieś Niemojewice, która została włączona do granic administracyjnych miasta Warka (w woj. mazowieckim).

Wieś Niemojowice znana była w już średniowieczu, pisał o jej istnieniu arcybiskup gnieźnieński i prymas Jan Łaski w „Liber beneficiorum”. Pod względem przynależności kościelnej, od wieków należała do parafii św. Mikołaja w Żarnowie. Mieszkańcy wsi płacili żarnowskim wikariuszom dziesięcinę wartości pół grzywny rocznego dochodu. Był to obowiązkowy podatek, świadczenie pieniężne lub rzeczowe w postaci dziesiątej części swojego dochodu na rzecz Kościoła, przeznaczone głównie na rzecz utrzymania duchowieństwa. Pod koniec XIX wieku, według „Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” F. Sulimierskiego, B. Chlebowskiego i W. Walewskiego, wieś wchodziła w skład gminy Sworzyce w powiecie opoczyńskim. Miejscowość położona była od Opoczna w odległości 13 wiorst (1 wiorsta = 1067 m). Na terenie wsi istniał młyn wodny. Eksploatowano tu także pokłady rudy żelaza oraz kamienia budulcowego (świadczyć o tym może część wsi o nazwie Rudne Doły). W XIX wieku nastąpił rozkwit osadnictwa. W 1827 roku było tam 17 domów i 137 mieszkańców, a w 1880 roku wieś miała już 30 domów i 325 mieszkańców (rodziny były wówczas wielopokoleniowe i wielodzietne). W skład ówczesnych Niemojewic wchodził duży folwark, mający powierzchnię 1025 mórg (1 morga = 0,56 ha) w 1/3 zalesiony, a także tereny, na których gospodarowali włościanie o obszarze 296 mórg. W terenach folwarcznych dominowały grunty orne, łąki i pastwiska, a zabudowania majątku stanowiły 3 domy murowane i 16 drewnianych. W 1920 roku, wspólnym wysiłkiem władz powiatowych i gminnych, a także miejscowego ziemiaństwa i chłopów, założono w Niemojewicach szkołę, która istniała do lat 90-tych XX wieku. Godnym podkreślenia jest fakt, że w okresie okupacji prowadzono tam tajne nauczanie. W ostatniej fazie istnienia szkoły, był tam punkt filialny Szkoły Podstawowej w Żarnowie, którym kierował ś.p. Henryk Jabłoński. Szkołę ostatecznie zlikwidowano, a wszystkich uczniów przeniesiono do Żarnowa. Godnym podkreślenia jest fakt, iż Niemojowice w latach II wojny światowej były jedną z baz „Partyzanckiego Królestwa” w rejonie Żarnowa, gdzie wielokrotnie bywali partyzanci i toczyły się krwawe walki z hitlerowcami (czego dowodem są liczne niewypały i niewybuchy, znajdowane w rejonie wsi). W Niemojewicach stacjonował słynny dowódca Adolf Pilch „Góra”, „Dolina”, legendarny dowódca słynnej „Grupy Kampinos” Armii Krajowej, który jesienią 1944 roku podporządkował się dowództwu 25 pp AK. W Górkach Niemojewskich 25 pułk piechoty Armii Krajowej uległ ostatecznemu rozwiązaniu. Po rozwiązaniu pułku, Adolf Pilch nie złożył jednak broni i w Niemojewicach stanął na czele konnego Oddziału „Doliny”, którym dowodził do 17 stycznia 1945 roku – wyzwolenia okolic Żarnowa przez Armię Czerwoną. Niemojowice do Gminy Żarnów należą od 1973 roku. Wieś od wieków wchodziła w skład powiatu opoczyńskiego, choć w latach 1927-1954 została przyłączona do powiatu koneckiego. Od czasów zaborów do 1954 roku wieś należała do gminy Sworzyce z siedzibą w Grabkowie (początkowo w pow. opoczyńskim, a później koneckim). W 1954 roku wieś włączono do gromady Bronów (w pow. opoczyńskim), do której zaliczono również Paszkowice. W 1958 roku gromadę Bronów zlikwidowano, a cały jej teren włączono do gromady Żarnów. Po likwidacji gromad i powstaniu gmin w obecnym kształcie, w 1973 roku Niemojowice weszły w skład gminy Żarnów. Dodatkową ciekawostkę niech stanowi jeszcze fakt, iż przez stulecia główna droga prowadząca z Żarnowa do Opoczna wiodła przez Niemojowice i Białaczów, a nie tak, jak obecnie, przez Miedznę Murowaną i Wąglany. Tyle o nieznanej historii wsi. Trzeba przyznać, że jest dość interesująca i warto ją było przybliżyć mieszkańcom…

W okresie współczesnym wieś składa się z trzech części: Niemojowice Nowiny, Niemojowice Kolonia i Niemojowice Górki, z których każda miała kiedyś swojego sołtysa. Obecnie wieś liczy 242 mieszkańców.

Inicjatywa wybudowania świetlicy w Niemojowicach została zgłoszona w 2011 roku, a pierwszy etap budowy obiektu w stanie surowym otwartym został przez gminę wykonany w 2012 roku. Postanowiono realizować identyczny projekt, jak w Malkowie, który władzom samorządowym oraz radnym najbardziej się spodobał. Przetarg na realizację zadania „Budowa świetlicy wiejskiej w miejscowości Niemojowice” wygrało Konsorcjum firm „BUDMAR” Marcina Stawiarskiego z Kawęczyna (gmina Masłowice, powiat radomszczański) oraz Firma Remontowo – Budowlana „DAW-BUD”, której właścicielem jest Daniel Wywiał z Rudnika Wielkiego (gm. Kamienica Polska, pow. częstochowski, woj. śląskie). Do przetargu nieograniczonego stanęło kilka przedsiębiorstw, m.in. z Piotrkowa Trybunalskiego, Tomaszowa Mazowieckiego, Radomia, Twardej, Sulejowa i Opoczna, jednak oferta wspomnianego konsorcjum okazała się najtańsza i najlepsza. Cena wybranej oferty wyniosła 190 tys. zł. Firma podjęła się wykonania robót ziemnych, fundamentów, podłoża pod posadzki, ścian parteru, stropów, ścian poddasza i kominów, konstrukcji i pokrycia dachu blachodachówką oraz ścianek działowych. Zadanie zostało zrealizowane w okresie wrzesień – grudzień 2012 roku. Całkowity koszt inwestycji kosztował gminę prawie 249 tys. zł, z czego 190 tys. zapłacono wykonawcy, a pozostałą kwotę stanowił m.in. koszt zakupu działki (ok. 40 tys. zł), wykonania dokumentacji technicznej, zakupu map, opłat przyłączeniowych i prowadzenia nadzoru inwestorskiego. Wspomniane koszty zostały całkowicie pokryte z budżetu gminy, a na budowę zaciągnięto kredyt. W Niemojowicach powstaje (taki sam, jak w Malkowie) funkcjonalny obiekt z poddaszem nieużytkowym o powierzchni zabudowy ogółem 228 m2 (w tym budynek – 145 m2), w skład którego wchodzić będą dwie pomieszczenia świetlicowe (75m2 i 25 m2), pomieszczenia magazynowe i gospodarcze (kuchnia), toaleta i wc dla niepełnosprawnych, korytarz, kotłownia oraz duży taras (o wymiarach 10 x 4,5 m) z odrębnym wejściem. Kubatura obiektu wynosi ok. 1190 m3. Szczególną uwagę zwraca duża sala o wymiarach 13,3 x 5,7 m, która będzie wizytówką obiektu. Dla budynku zaplanowano podjazd dla niepełnosprawnych. Nad obiektem i wejściem głównym do budynku zbudowano dachy dwuspadowe, a nad tarasem dach jednospadowy. Obiekt przypomina okazały dworek w stylu staropolskim z centralnie usytuowanym głównym wejściem. Wymiary budynku to 14,20 x 12,40 m (+ taras 4,5 x 10 m), a szerokość elewacji frontowej wynosi 18,70 m. Przypomnijmy, iż identyczny projekt Gmina Żarnów realizuje w Malkowie.

Mieszkańcy Niemojowic są zadowoleni się z realizacji pierwszego etapu świetlicy wiejskiej w tej wsi i wzniesienia obiektu w stanie surowym zamkniętym. Wierzą, że w najbliższych latach nastąpią kolejne etapy budowy tego obiektu. Gdy środki na to pozwolą, inwestycja zapewne będzie realizowana…

Nie od dziś wiadomo, że najważniejszymi drogami lokalnymi w Naszej Gminie są dwie drogi powiatowe, łączące Żarnów ze Skórkowicami. Jedna z nich prowadzi przez Marcinków i Ruszenice, a druga przez Pilichowice, Zdyszewice i Siucice. Wiemy doskonale, jaki był stan ich nawierzchni od dziesięcioleci. Nie było żadnych poważniejszych remontów od wielu, wielu lat! Władze samorządowe Gminy Żarnów w tej kadencji postanowiły zmienić ten stan rzeczy i we współpracy z władzami powiatu opoczyńskiego, podjęły inicjatywę remontu drogi Żarnów – Marcinków – Skórkowice. Został sporządzony kosztowny projekt budowy całej drogi i zaplanowano kolejne etapy realizacji. I to w trudnych, kryzysowych latach…

W 2011 roku mieszkańcy Naszej Gminy bardzo cieszyli się z oddania do użytku nowej drogi Żarnów – Marcinków. Czy ktoś jeszcze pamięta fatalny stan nawierzchni ulicy Przedborskiej w Żarnowie i nierówne chodniki koło szkoły? Przypomnijmy, właśnie w 2011 roku gruntownie wyremontowany został długi odcinek drogi Żarnów – Marcinków, mający długość 3,2 km. W 2012 roku na mapie inwestycji drogowych w regionie, pojawiła się nowa kompleksowo wyremontowana droga prowadząca z Marcinkowa do Tomaszowa o długości 2,4 km. To wielki wspólny sukces dwóch samorządów – gminnego i powiatowego.

W dniu 15 października 2012 roku zakończone zostały roboty budowlane, związane z realizacją zadania „Rozbudowa drogi powiatowej nr 1504E na odcinku: granica powiatu opoczyńskiego – Skórkowice – Żarnów. Etap II, odcinek Tomaszów – Marcinków”. Zadaniem objęty był wspomniany odcinek drogi o długości 2,4 km, rozpoczynający się w miejscu zakończenia robót drogowych z 2011 roku i prowadzony do końca zabudowań wsi Tomaszów. Zakres rzeczowy robót drogowych obejmował poszerzenie jezdni do 6 m wraz z gruntownym wzmocnieniem podbudowy, a także wykonanie nowej nawierzchni, składającej się z dwóch warstw – ścieralnej (5 cm) i wiążącej (7 cm). Ponadto zostały wykonane chodniki dla pieszych z kolorowej kostki brukowej w terenach zabudowanych miejscowości Tomaszów i Marcinków, a w samym Marcinkowie wybudowano dwie zatoki autobusowe, gdzie postawiono estetyczne przystanki. Na całym odcinku drogi odtworzono rowy przydrożne, przebudowano zjazdy gospodarcze do pół i posesji oraz wyremontowano przepusty pod drogą. Na zakończenie robót wykonano oznakowanie pionowe i grubowarstwowe oznakowanie poziome drogi (linie rozdzielające obydwa pasy jezdni). Droga została oficjalnie oddana do użytku w dniu 4 grudnia 2012 roku, kiedy zorganizowano skromną uroczystość przecięcia wstęgi i poświęcenia drogi oraz samochodu do przewozu dzieci z żarnowskich szkół. Dokonał tego ks. Sławomir Rak, proboszcz parafii Miłosierdzia Bożego w Chełstach. W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele władz gminy i powiatu, radni, sołtysi i okoliczni mieszkańcy.

Całkowita wartość tej inwestycji wyniosła ponad 2,8 mln zł. 30% tej kwoty, czyli ok. 841 tys. zł pochodziło z budżetu Wojewody Łódzkiego ze środków „Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych – Etap II: Bezpieczeństwo – Dostępność – Rozwój”. Pozostała kwota w równych częściach – po ok. 982 tys. zł została sfinansowana przez Powiat Opoczyński i Gminę Żarnów. Wykonawcą robót drogowych, tak jak w 2011 roku, było Świętokrzyskie Przedsiębiorstwo Robót Drogowych „TRAKT”, mające swoją siedzibę w Górkach Szczukowskich k. Kielc.

Gdy trwały roboty w 2012 roku i inwestycja drogowa Marcinków – Tomaszów zbliżała się do końca, wszyscy zadawali sobie pytanie – czy i kiedy nastąpi dalszy etap tej inwestycji? Informujemy zatem wszem i wobec, iż już w 2013 roku! W drugiej połowie roku będzie kontynuowana budowa drogi powiatowej nr 1504E Żarnów – Skórkowice na odcinku Tomaszów – Afryka! Odbywać się będzie w ramach „Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych – Etap II: Bezpieczeństwo – Dostępność – Rozwój”. Jest to kolejna edycja budowy tzw. „schetynówek” w Polsce. Złożony wniosek został bardzo dobrze przygotowany, znów wysoko oceniony i uzyskał zgodę na realizację. Całkowicie zmodernizowana i wykonana według unijnych standardów droga, będzie również 6-metrowej szerokości. Finansowanie inwestycji odbywać się będzie w bardziej korzystnych niż 2012 roku, następujących proporcjach: 50% środki budżetowe, po 25% – środki własne samorządów gminy i powiatu (takich, jak w 2011 roku). Przypomnijmy, w 2012 roku tylko 30% stanowiły środki budżetowe, a po 35% – środki własne samorządów gminy i powiatu.

Według informacji medialnych, nadchodzi sprzyjający czas dla budownictwa drogowego, środki w budżecie państwa w najbliższych latach mają być zarezerwowane. Jeśli znajdą się pieniądze w budżetach powiatu i gminy Żarnów, to budowa tej drogi będzie dalej realizowana, czego wszyscy bardzo byśmy chcieli. Przypomnijmy, iż już dawno był sporządzony projekt budowy całej drogi powiatowej nr 1504E z Żarnowa do Skórkowic i granic powiatu. Kiedy modernizacji poddany zostanie następny, wyjątkowo zaniedbany dalszy odcinek Afryka – Ruszenice – Skórkowice – granica powiatu opoczyńskiego? Zależy to nie tylko od możliwości finansowych gminy i powiatu, ale i od uchwał rad obydwu samorządów. Miejmy nadzieję, iż tak się stanie…

Absolwenci różnych roczników żarnowskiej szkoły spotykają się dość często. Najczęściej są to jednak spotkania kameralne, w wąskim gronie, Są to wówczas spotkania towarzyskie, a uczestnikami ich są byli uczniowie wybranych klas (często zamieszkali w różnych częściach kraju) oraz ich nauczyciele. W 2012 roku zorganizowano kolejny zjazd, jednak z niespotykanym wcześniej rozmachem. Jego inicjatorką była dr Bożena Bernacka, emerytowana lekarz – stomatolog pracująca przez wiele lat w żarnowskim Ośrodku Zdrowia. Na uroczysty Zjazd Absolwentów klasy VII „B” Szkoły Podstawowej w Żarnowie, przybyli nie tylko Ci, którzy do tej klasy uczęszczali, ale również przedstawiciele innych klas. Wszystkim uczestnikom zjazdu towarzyszyli były dyrektor SP Żarnów Waldemar Pasula, a także wójt i pracownicy Urzędu Gminy w Żarnowie. W spotkaniach uczestniczyły też dyrektorki miejscowych szkół i nauczyciele.

Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą w kościele św. Mikołaja w Żarnowie w intencji zmarłych i żyjących uczniów SP Żarnów. Celebrował ją proboszcz – senior ks. kan. Jan Kruk. Potem nastąpił wyjazd na cmentarz parafialny w miejscowości Petrykozy (gm. Białaczów) na grób ś.p. wychowawcy klasy Tadeusza Karczmarskiego. Tam nastąpiło wzruszające spotkanie z żoną i córką ulubionego przez ówczesnych uczniów nauczyciela. Po powrocie do Żarnowa wszyscy udali się na cmentarz, gdzie złożono kwiaty i zapalono znicze na grobach nauczycieli Szkoły Podstawowej w Żarnowie.

Później nastąpiło zwiedzanie Szkoły Podstawowej im. Juliana Bartoszewicza w Żarnowie oraz Gimnazjum im. 25 pułku piechoty AK (w tym Izby Historii i Tradycji Ziemi Żarnowskiej im. Kazimierza „Bończy” Załęskiego). Intensywny dzień zakończył uroczysty i bardzo wystawny obiad, zorganizowany w Domu Kultury w Żarnowie. Warto odkreślić, iż na jego początku odbyło się tradycyjne odczytywanie listy obecności z zachowanego dziennika lekcyjnego. Potem odbyły się prezentacja multimedialna „Żarnów i Ziemia Żarnowska na starej fotografii” i integracyjne spotkanie towarzyskie. Wszyscy byli bardzo wzruszeni i zadowoleni ze wspólnie spędzonego dnia. Składali również deklaracje uczestnictwa w kolejnych spotkaniach absolwentów. Niektórzy z uczestników zjazdu wzięli udział w uroczystościach patriotycznych, które następnego dnia odbywały się na Diablej Górze. Mimo zaawansowanego wieku uczestników, imponowali oni młodzieńczą werwą i cieszyli się obecnością koleżanek i kolegów ze szkolnej klasy. Gratulujemy wspaniałego pomysłu, życzymy dalszych, długich lat życia w zdrowiu i radości. Wierzymy, iż kolejne spotkania absolwentów będą organizowane, zarówno w 2013 roku, jak i następnych latach.